نوستالژی های صوتی دهه شصتاد!

نوستالژی های صوتی دهه شصتاد!

گفتم دهه شصتاد، یعنی ترکیب دهه شصت و هفتاد. از کجاش شروع کنیم.

-آناستازیا رو بریزم؟ -قشنگه؟ -آره خیلی خوبه -بریز آقا، تهشم اگه اضافه اومد تبلیغ کارتونای جدیدو ضبط کن

این دیالوگهای رد و بدل شده بین ما و آقای ویدیو کلوپ بود، خیلی سالهای خاصی بود. بعد از جنگ و صدا  و سیما خیلی برنامه های جالبی نداشت، خب بودن برادران میتیکومون و فوتبالیستها و … اما کارهای دیزنی و فاکس واقعا کیفیت دیگه ای داشتن. یه جورایی خیلی از تخیلات ما دهه شصتادیا با اون کارتونهای رنگ و وارنگ دیزنی شکل گرفت. آهنگ. روی آهنگ این کارتونها خیلی کار میشد. به شخصه بخاطر تاثیر تعداد زیادی از آهنگ این کارتونها روی کاراکتر کودکیم، تصمیم های به نسبت بزرگی توی اون دوره از زندگیم گرفتم. مثلا آهنگ مولان، میگفت “میخوام یه مرد بسازم” یا آهنگ شیر شاه، وقتی پدر میرفت، خیلی آهنگهای دیگه.

عاشقانه هایی مثل آناستازیا یا پوکاهانتس به کرات موسیقیشون تاثیر بیشتری روی ذهنمون میذاشت. خب الان بچه های کم سن و سال خیلی شیک شدن و تعریف چیزی مثل “کراش” رو بلدن. راستش ما شاید اون موقع از کسی خوشمون میومد حتی نمیدونستیم اسم این قضیه چیه، شاید فقط اون قیلی ویلیِ ته دلمونو میفهمیدیم، چه برسه به اینکه بهش بگیم کراش، یا دوست دختر یا هرچی. خب یه جورایی این خوش اومدنه با حس این آهنگها قاطی میشد و روزهای خاصی رو برای ما رقم میزد.

شاید (شاید!) اگه یه تحقیق بشه ما دهه شصتادیا از نسلهای جدید قوه تخیل خیلی بیشتری داشته باشیم، چون ما سالها توی ذهنمون با کسی که دوسش داشتیم زندگی میکردیم، میرفتیم گردش و سفر، میرفتیم دوتایی بستنی میخوردیم، اون اوایل حتی کافی شاپم نبود، یادم نمیره که تو کل شریعتی از همت تا تجریش شاید ۲ تا مغازه بود که یه جورایی میشد بهش گفت کافی شاپ چون توش کافه گلاسه میفروختن! خلاصه که این آهنگها، شاید بازگو کننده روزهای عشقهای پنهانی ماها باشه، شاید بازگو کننده خاطرات خیلی خاص و نابی باشه که الان به واسطه پیشرفت وحشتناک تکنولوژی دیگه برای نسل جدید تجربه کردنش عملی نباشه. چون شما یه دکمه میزنی طرف رو دانلود میکنی توی گوشیت.

خلاصه، خواستم اون قسمت خاکستری از دفتر خاطرات ته ذهتون رو امشب با این آهنگ یه ورقی بزنم.

Once Upon A December

اشتراك گذاری نوشته

دیدگاه (17)

  • ملیکا پاسخ

    عااالی بود
    لبخندم از رو صورتم جمع نمیشه اصن ((((:

    خرداد ۲۰, ۱۳۹۶ در ۱۱:۴۲ ب٫ظ
  • مهتاب پاسخ

    کاش میشد لایک کرد
    بعضی چیزارو یه دفعه کمه لایک کنی باید چندین دفعه لایک کرد

    خرداد ۲۱, ۱۳۹۶ در ۱:۵۷ ق٫ظ
  • فاطمه پاسخ

    من دهه هفتادیم ولی نوستالژی منم هس این کارتون و همینطور اهنگش

    خرداد ۲۱, ۱۳۹۶ در ۲:۱۶ ق٫ظ
  • آنیتا پاسخ

    وااای عالی بود
    ممنون ممنون ممنون ممنون بخاطر یاداوری این خاطرات قشنگ
    یاد اون حسای خوب که از ته دلم احساسشون میکردم

    خرداد ۲۱, ۱۳۹۶ در ۲:۰۲ ب٫ظ
  • پرستو پاسخ

    عالی بود.خستگیم در رفت.

    خرداد ۲۱, ۱۳۹۶ در ۶:۳۳ ب٫ظ
  • zzz پاسخ

    سلام
    ی سواله ک ذهن منو همیشه مشغول کرده
    اسمتون ینی چی؟؟؟؟؟؟؟؟

    خرداد ۲۱, ۱۳۹۶ در ۱۱:۴۵ ب٫ظ
    • پگاسوس پاسخ

      بنظرم صدای بوق زدنه. بی بیییییبز 😁

      تیر ۱, ۱۳۹۶ در ۶:۰۱ ق٫ظ
  • زینب پاسخ

    سلام
    ی سواله ک ذهن منو همیشه مشغول کرده
    اسمتون ینی چی؟؟؟؟؟؟؟؟

    عکساتون عالللللللللللللللللییییییییییییهه
    تبریک به شما

    خرداد ۲۱, ۱۳۹۶ در ۱۱:۴۵ ب٫ظ
  • من پاسخ

    من خودم بچگیام عاشق آنشرلی بودم تا حدی که الان به سن ۲۴ رسیدم رفتم دانلودش کردم بیاد بچگیا دراز میکشم و نگاش میکنم مث اینه ک ۱۵ سال پیشه و منتظرم اخبار جمعه ها ساعت ۲ تموم شه و فیلمش شروع بشه خصوصن موزیکش
    تا وقتی ک این نوشترو نخوندم از بچگیم خجالت میکشیدم مگه میشه آدم هنوزم عاشق دریا دریاگشت باشه فوتبالیستا جودی ابوت دوس داشته باشه

    خرداد ۲۲, ۱۳۹۶ در ۰:۰۷ ق٫ظ
  • نگين پاسخ

    وای این آهنگ… اوایل دهه شصت اولین کارتون هام رو روی سفیدی دیوار دیدم… بعد شد ویدئو، دیدن چندین و چندباره سندباد، لذت توام با تعجب تماشای دیو و دلبر، quest for camelot… هنوز ساند ترک این کارتونا روی لیست اسپاتیفای برای من از معدود راه های برگشتن به روزای بچگیِ.

    خرداد ۲۵, ۱۳۹۶ در ۱۰:۳۱ ب٫ظ
  • پگاسوس پاسخ

    من ٣۵ سالمه و هنوز عاشق انیمیشنهایی مثل شیرشاه،آناستازیا، شمشیر در سنگ، ١٠١ سگ خالدار ،پری دریایی کوچولو، دیو و دلبر، زیبای خفته، پوکوهانتس و خلاصه همه انیمیشنهای کلاسیک دیزنی و فاکس هستم. منو میبره به دوران قشنگ کودکی و نوجوانی. به زمانی که کسی دغدغه پول نداشت، اعصابها داغون نبود، محبتها واقعی بود، روابط حرمت داشت و دلها شاد بود……
    البته الان هم عاشق انیمه و انیمیشن هستم. خلاصه کودک درونم همیشه کودک مونده و خواهد ماند 😁

    تیر ۱, ۱۳۹۶ در ۶:۰۰ ق٫ظ
  • سعیده پاسخ

    سلام
    من چرا هیچ نشونی واسه پلی کردن آهنگ ها نمیبینم ؟! :(

    تیر ۱۸, ۱۳۹۶ در ۴:۵۷ ب٫ظ
  • Shadi پاسخ

    ما سالها توی ذهنمون با کسی که دوسش داشتیم زندگی میکردیم، میرفتیم گردش و سفر، میرفتیم دوتایی بستنی میخوردیم 👌🏻 انقدر ساده و لذت بخش بود نوستالژیانون

    تیر ۲۱, ۱۳۹۶ در ۹:۲۲ ب٫ظ
  • Mahdi پاسخ

    سلام
    هم شاد شدم هم ناراحت
    از این که همه زندگی ما به فکر کردن گذشت
    ایکاش پیشم بود
    فکر سینما رفتن
    فکر چرخ زدن
    خوشحال از یاد اوری این خاطرات
    غمگین از به واقعیت نرسیدن اون تخیلات
    مرسی عالی بود

    مهر ۷, ۱۳۹۶ در ۱۱:۵۴ ب٫ظ
  • احسان پاسخ

    صدای آنشرلی جالب بود

    آبان ۲۲, ۱۳۹۶ در ۷:۱۸ ب٫ظ
  • Saeideh پاسخ

    Someone holds me safe and warm…

    یادش بخیر
    جزو بهترینهاست. من خیلی بچه نبودم که اومد، ولی برام نوستالژیکه

    آذر ۳, ۱۳۹۶ در ۶:۲۳ ب٫ظ
  • مبینا پاسخ

    آناستازیا کارتون موردعلاقه ام بود😭😍
    نوستالژی من دهه هشتادی هم هست!🤷🏻‍♀️😂

    بهمن ۳, ۱۳۹۶ در ۱:۰۵ ب٫ظ

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *